Enquêteur Sabine maakte in het kader van haar stage een creatieve opdracht rond het afnemen van de enquêtes. Na afloop van de bevraging maakte ze tussen de vragen door kleine tekeningen. Die tonen dat de bevraging zoveel meer is dan vragen stellen en antwoorden noteren alleen. Want achter elk antwoord zit een mens, een herinnering, een ervaring en een verhaal.
“De tekeningen symboliseren de verhalen die je hoort tijdens het enquêteren”, vertelt Sabine. “Tijdens het bevragen kom je zoveel te weten over wat deze mensen hebben meegemaakt, wie zij zijn, wat zij belangrijk vinden. Al deze mensen hebben levensverhalen. En net die heb ik proberen vastleggen met mijn tekeningen.”
Tussen de vragen door
“Ik heb de tekeningen gemaakt tussen de vragen van de enquête, net zoals de verhalen ook naar boven kwamen tussen het enquêteren door”, verduidelijkt Sabine.
Zo werd de vragenlijst tegelijk een soort geheugen van de ontmoeting. Niet alleen de antwoorden bleven op papier staan, maar ook iets van het gesprek eromheen. En dat was precies wat Sabine wilde vastleggen.
Meer dan een antwoord
“Ik vind het heel bijzonder hoe de bewoners zich zo snel openstelden en hun verhalen met mij wilden delen”, vertelt ze. “Elke bewoner die ik bevraagd heb is uniek en veel van hun verhalen blijven mij echt bij.”
De tekeningen vangen een moment: iets wat Sabine opviel, een verhaal dat bleef hangen, een indruk van de persoon die tegenover haar zat. “Voor mij was de bevraging zoveel meer dan het afnemen van vragen alleen”, benadrukt ze.
En soms was het de bewoner zelf die de mooiste woorden vond voor hun ontmoeting.
“We noemen het maar de bushalte”
Eén man vatte de ontmoeting heel mooi samen met het volgende beeld. Hij zei:
“We noemen het maar de bushalte: we hebben een zeer aangenaam en mooi gesprek, en dan gaat iedereen weer zijn eigen weg.”
“En zo was het ook écht”, beaamt Sabine. “Ik kan het zelf niet beter verwoorden.”
Zo werden de tekeningen kleine herinneringen aan ontmoetingen. En aan de verhalen die tussen de lijnen door ontstonden.
